Dnia 11.08.2015r. w Zagórzu odbyło się spotkanie na którym zostało podpisane porozumienie w sprawie powołania „Bieszczadzkiego Klastra Edukacyjnego". Misją „Bieszczadzkiego Klastra Edukacyjnego" jest stworzenie sieci współpracy przedsiębiorstw, samorządu terytorialnego, uczelni wyższych, szkół zawodowych i instytucji otoczenia biznesu w celu rozwoju szkolnictwa, edukacji zawodowej i podnoszenie kwalifikacji kadr.

Koordynatorem „Bieszczadzkiego Klastra Edukacyjnego” jest Bieszczadzkie Forum Europejskie z siedzibą w Lesku.

Porozumienie podpisało 8 podmiotów w tym:

Bieszczadzkie Forum Europejskie w Lesku,

Regionalna Izba Gospodarcza w Sanoku,

Stowarzyszenie Inicjowania Przedsiębiorczości,

Młodzieżowy Dom Kultury w Sanoku,

Państwowa Wyższa Szkoła Zawodowa im. Jana Grodka w Sanoku,

Urząd Miasta i Gminy Zagórz,

Starostwo Powiatowe w Lesku,

Starostwo Powiatowe w Ustrzykach Dolnych.

Klaster nie ma osobowości prawnej i zgodnie z wnioskami członków w porozumieniu wprowadzono zapisy o braku jakichkolwiek zobowiązań finansowych – opłat, składek itp.

>>>>>>>>>do pobrania tekst porozumienia

 


List intencyjny

w sprawie uruchomienia inicjatywy na rzecz powołania
i rozwoju „Bieszczadzkiego klastra edukacyjnego”

 

Działając w duchu partnerstwa, strony wyrażają zamiar rozszerzenia
i wzmocnienia istniejących już kontaktów w celu utworzenia
„Bieszczadzkiego klastra edukacyjnego”

 Misją Klastra będzie wspieranie szeroko rozumianego sektora edukacji zawodowej, tak by lepiej odpowiadał na potrzeby lokalnego rynku pracy.

 Celem szczegółowym inicjatywy jest poprawa transferu i dyfuzji wiedzy poprzez połączenie potencjałów: gospodarczego, edukacyjnego, naukowego na rzecz kształcenia zawodowego. W efekcie wymiany informacji między stronami nastąpi lepsze dostosowanie sektora edukacyjnego do realiów regionalnego rynku pracy.

Deklarujemy udział w stworzeniu sieci współpracy w formie Klastra pozwalającego na efektywne połączenie i wykorzystanie potencjału osób, przedsiębiorstw, szkół zawodowych, Specjalnej Strefy Ekonomicznej, uczelni wyższych, organizacji samorządowych, instytucji otoczenia biznesu oraz władz samorządowych.

>>>>>>>>>>>>>>>do pobrania list intencyjny

 

 15 września 2015 w siedzibie Starostwa Powiatowego w Lesku odbyło się pierwsze  robocze spotkanie Członków Założycieli „Bieszczadzkiego Klastra Edukacyjnego” na którym ukonstytuowały się władze Klastra. Utworzono zespól roboczy, który w pierwszej kolejności zajmie się problemami rynku pracy i powiązanej z nim edukacji zawodowej, promocją wykształcenia zawodowego, współpracą z przedsiębiorcami w zakresie nauki zawodu, praktyk, staży i innych form nauczania praktycznego w lokalnych firmach.

Klaster jest otwarty na przyjęcie nowych członków i zaprasza do współpracy podmioty gospodarcze. Członkami Klastra mogą być także osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie będące osobami prawnymi, którym ustawa przyznaje zdolność prawną. Decyzję o przyjęciu nowych członków Podejmuje Prezydium Klastra.


To jeszcze EDUKACJA  czy już BIUROKRACJA?

 

Dnia 04 lutego 2016r. w Starostwie Powiatowym w Lesku odbyła się debata: „Lokalne uwarunkowania szkolnictwa zawodowego”. Organizatorami debaty było Starostwo Powiatowe w Lesku i Bieszczadzki Klaster Edukacyjny.

Tematyka spotkania dedykowana była nauczycielom, dyrektorom szkół zawodowych, przedsiębiorcom,  samorządowcom i przedstawicielom instytucji związanych z edukacją. Zebranych gości przywitał Pan Andrzej Olesiuk, Starosta leski oraz Pan Adam Basak, prezes Bieszczadzkiego Forum Europejskiego. Debata była prowadzona przez Pana Bogusława Połdiaka - Koordynatora Klastra.

 

Między przedstawicielami środowisk trudno było od razu udrożnić skuteczną komunikację. Działo się tak z powodu braku wiedzy o zasadach funkcjonowania partnera, a najczęściej używaniem zwrotem było „nie, to nie jest tak”.

W debacie poruszono szereg kontrowersyjnych tematów i padały stwierdzenia natychmiast oprotestowane przez partnerów w dyskusji.

 

Na przykład zdanie, że uzależniony od publicznego finansowania sektor edukacji nie szuka innych szans finansowania działalności przez oferowanie usług bo i tak mu organ prowadzący placówkę kasę weźmie spotkało się z potakiwanie ze strony przedstawicieli edukacji i z drugiej strony opisem trudnej sytuacji finansowej organów prowadzących. Wskazanie braku u pracodawców stałych pracowników odpowiedzialnych za kontakty z edukacją – najczęstsza postawa to bierne oczekiwanie - wywołało protest ze strony przedsiębiorców, którzy nie chcą brać na siebie dodatkowych obowiązków.

 

Subiektywne opinie o stanie edukacji zawodowej w regionie były dość kontrowersyjne.  Przedsiębiorcy wskazują, że w szkołach zawodowych uczy się w sposób narzucony przez nieadekwatne programy – „ponieważ” szkoły rozliczane są z wyników nauczania i to jest priorytet, obniżono poziom i wymagania w szkołach zawodowych, bo trzeba utrzymać uczniów, liczy się dobro szkoły/dyrektora/nauczycieli, a nie uczniów i poziomu kształcenia –  patrz „ponieważ”.

Ze strony przedstawicieli edukacji wskazano na problemy z przyzwoleniem na bylejakość staży czy praktyk w firmach przez przedsiębiorców – tolerowanie nieobecności, braku zaangażowania, wykorzystywania praktykantów jako siły roboczej z pominięciem edukowania, braku zainteresowania postępami i wynikami nauczania osiąganymi w szkole przez praktykantów.

 

Placówki oświaty oferują dostęp do laboratoriów i zaawansowanych aparatur badawczych, specjalistycznego sprzętu, aparatury. Można wykorzystać oprogramowania specjalistyczne, zasoby biblioteczne – normy, wytyczne, instrukcje. Jako niezbędne działanie wskazano wypracowanie przez placówki edukacyjne procedur obsługi przedsiębiorstw.

Wskazano na słabości w prezentacji oferty możliwości przez szkoły, uczelnie oraz bardzo mało widoczną ofertę możliwości i potrzeb pracodawców lokalnych.

 

W trakcie dyskusji podkreślono konieczność pracy nad przywróceniem rangi szkolnictwa zawodowego. Pozwoli to na wzrost wartości zasobów ludzkich w regionie, wprowadzi nową jakość technicznego wyposażenia bazy dydaktycznej oraz może spowodować spadek kosztów obsługi szkół.

 

Celem debaty nie było podjęcie zobowiązań czy narzucanie jakichkolwiek rozwiązań. Spotkanie pozwoliło na sformułowanie pewnych wskazań co do kierunków działań na dwóch poziomach decyzyjnych.

Poziom ustawodawczy powinien pozwolić na powrót do własnych warsztatów szkolnych oraz na  prowadzenie działalności gospodarczej przez placówki oświaty  – realizacja zleceń na zasadach komercyjnych. Przygotowanie do wyjazdu za granicę powinno być elementem kształcenia. Nauka w szkole zawodowej bardziej ogólna a nie tworzenie tysięcy specjalizacji, uzupełnieniem powinny być szczegółowe kursy zawodowe.

Poziom działań lokalnych to także pewne możliwości. Potrzeba więcej  informacji czy wizyt w firmach  już na etapie gimnazjum. Należy umożliwić zdobywania wielu dodatkowych uprawnień zawodowych w szkołach i promować nauczanie zawodów rzemieślniczych. Nauczyciele przedmiotów zawodowych także powinni mieć praktyki w firmach. Potrzebne są środki na promocję szkolnictwa zawodowego – na działania ciągłe a nie okazjonalne.

Na zakończenie padło pytanie: To jeszcze EDUKACJA  czy już BIUROKRACJA?

Bogusław Połdiak